Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2011

Συνέντευξη στον Αλέξη Δερμεντζόγλου, Φιλμ Νουάρ


Υπερβάλαμε αναγορεύοντας τα μικρά εγώ μας σε μοναδικό σημείο αναφοράς.

Συνέντευξη στον Αλέξη Δερμεντζόγλου, Φιλμ Νουάρ 20/10/11, www.filmnoir.gr


  1. Ποια υπήρξαν τα γενεσιουργά ερεθίσματα για να γυριστούν οι Τρεις μέρες ευτυχίας;

Αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Η αγριότητα που κραυγάζει αλλά και η κρυμμένη, που περνά απαρατήρητη. Και κυρίως το πως όλα αυτά τα ζουν οι γυναίκες.

  1. Σε ποιο κινηματογραφικό είδος ανήκει η ταινία σου; Κοινωνικό δράμα, σπονδυλωτή δημιουργία, νεονουάρ, κριτική της ελληνικής κοινωνίας;

Είναι μια σκληρή και ίσως για κάποιους σκοτεινή τανία, με χαρακτήρες αναγνωρίσιμους και ταυτόχρονα αινιγματικούς. Ενα εγκεφαλικό νουάρ με ισχυρές δόσεις συναισθήματος.

  1. Επέλεξες το γαλάζιο χρώμα να τυλίγει χώρους και ήρωες. Αποκλείεις έτσι την ελληνική φωτογένεια ή επιστρέφεις στο αγαπημένο σου νυχτερινό, ονειρικό στιλ;

Το γαλάζιο ορίζει τη συναισθηματική γεωγραφία των προσώπων. Και ταυτόχρονα μας αφήνει να δούμε τη πόλη γυμνή κάτω από την επιφάνεια. Μας αφήνει να βουτήξουμε πιο βαθιά, κρατώντας τα ουσιώδη.

  1. Όνειρο ή εφιάλτης η ταινία σου, πραγματικότητα ή μυθοπλασία, ρεαλισμός ή δημιουργική αναπαράσταση μετά συμβόλων;

Οι ηρωίδες μου κυνηγούν το όνειρο αλλά ζουν ένα εφιάλτη. Η ταινία τις ακολουθεί στο ταξίδι τους αλλά ξαναφτιάχνει τα πάντα με τα δικά της μέσα.

  1. Η ελληνική κοινωνία είναι όπως την περιγράφεις στην ταινία σου. Απάτη, διπλή εκμετάλλευση, εκπόρνευση, άρνηση. Πώς φθάσαμε σ’ αυτή τη μεγάλη ηθική κρίση; Τι ξεχάσαμε, τι αρνηθήκαμε, τι παραβλέψαμε, σε τι υπερβάλαμε;

Ξεχάσαμε το συλλογικό όραμα.Αρνηθήκαμε να κοιταχτούμε στον καθρέφτη.
Παραβλέψαμε ότι η ελληνική οικογένεια λειτουργεί τελικά κόντρα στη κοινωνία. Υπερβάλαμε αναγορεύοντας τα μικρά εγώ μας σε μοναδικό σημείο αναφοράς.
Με πλαστές ταμπέλες και ψεύτικα συνθήματα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου